Oppdal

Deze zaterdag zal ik mijn examen Noors (niveau 1) doen. Dat betekent dat dit de laatste week taalles wordt. Dat betekent ook dat we afgelopen weekend de laatste activiteit van het sociale programma hebben meegemaakt. En om mooi af te sluiten was het een trip naar Opddal.
Oppdal is een van de meest populaire skigebieden in de buurt van Trondheim. Zoals in de meeste skigebieden is dit in de zomer een mooie bergstreek om wat in rond te wandelen. Gelukkig bleven we weg uit de drukkere gebieden (tussen skiliften wandelen is nogal idioot), en konden we genieten van de onbemensde natuur.

Meteen bij de aankomst werd het onderscheid tussen de mensen die voor dergelijke dingen te vinden duidelijk. Onze begeleider zei dat we konden kiezen waar we slaapten: in het huis, met echt bed, keuken, douche, ... of in de 'gamma'. Dit laatste bestond uit een ronde constructie in de grond ingegraven, met een dak dat nog boven de bodem uitpiept. Vanbinnen was het een cirkelvormige verhoging, waar je je matje kon uitrollen om te slapen, en in het midden een plaats waar je een vuur kon maken ('kumbaya mylord' e.d.). Toen hij vermeldde dat de 'gamma people' niet moesten helpen in de keuken, was ik meteen verkocht.

Na een redelijk flauwe maaltijdsoep trokken we dan ook met z'n allen naar de gamma om er gezellig te avonden. Wat biertjes, marshmellows en jawel, een gitaar later, piekte de gezelligheid, om even later over te gaan in slaperigheid.

De volgende morgen was het hiking time. (dit doet me denken aan een gids van ons in Dominica, die de perfecte indruk maakte door te zeggen 'when I say "what time is it?", you say "hiking time!" ', wat we uiteraard met laaiend enthousiasme deden ... anyway) We vertrokken met z'n allen richting de eerste de beste top. Sommigen onder ons hadden nog nooit een wandeling langer dan thuis->bakker->thuis gedaan, dus het was even wachten. Wie het meeste last had van de koude, nattigheid en vermoeidheid keerde toen al terug.

Omdat ik niet zoveel van wachten houdt, ben ik same met Louis (Nederlandse kerel) alvast naar de tweee top gegaan. Boven vonden we een vreemd doosje op een stapel stenen. Eerst dacht ik dat het een plaatselijke geocache was (www.geocaching.com), maar het bleek een logboek te zijn. Elke top had zijn eigen doosje waar een boekje en enkele pennen in zaten, zodat je je naam kan vereeuwigen als overwinnaar van die berg. De volgende foto is 1 kant van het uitzicht, met de plaats van het logboek.


En zo gingen we van top naar top, met telkens wat minder mensen in de groep, tot we uiteindelijk met 13 overbleven. Omdat het al laat werd, en we toch op tijd voor het eten (again bbq ...) terug wilden zijn, zijn we maar langs een saaie asfaltweg teruggegaan (je hoort het wel, ik was tegenstander, maar alleen verder gaan ging iets te ver).

Na alweer een gezellige avond (deze keer meer gevuld met kaarten), was het terug naar de gamma voor een koude nacht (je moest een slaapzak meenemen, maar dat was ik natuurlijk vergeten).

De afsluiter van de excursie bestond uit een bezoek aan een avonturenpark. Klinkt zeer leuk denk je nu, wel toen we daar aankwamen en we meteen een klimgordel mochten aantrekken dacht ik dat ook. Niets is minder waar, want omdat we met zo'n grote groep waren, konden we maar 1 activiteit doen. En deze bestond uit een soort zwakke deathride over een rivier en terug. Niet echt de moeite waard als je het mij vraagt, de andere dingen die je daar kon doen (rafting, canyoning, teamspel met hindernisparcours) had ik veel liever gedaan. Mss ga ik wel eens terug, maar ik vermoed dat het iets te duur zal zijn.