Geiranger

Een maand sinds mijn vorige post. Ik heb jullie alweer verwaarloosd .. Nu ik heb een uitvlucht; zoveel is er niet gebeurd de voorbije weken. De enige trip was een weekendje Geirangerfjord met de mama.

Geiranger dus. Om zo ver te geraken hadden we een auto nodig. De lokale verhuurmaatschappij heeft een studentenkorting, dus qua prijs valt het nog wel mee. En daar was ik blij mee, na 3 maanden kon ik eindelijk nog eens een stuur vasthouden! En dat kon ik meer dan genoeg doen. Het was een rit van 6u naar ginder, een nog eens een 7-tal uur terug.
Net voor het dorpje zelf moesten we ene pas beklimmen, en daar werd het snel duidelijk dat de Noorse winter niet ver weg was. Overal sneeuw, en de weg lag vol brokken ijs ... Heel voorzichtig voortkruipend kwamen we uiteindelijk aan op onze bestemming.
Eens aangekomen was er een tweede verrassing: de 'hut' die we hadden gehuurd was de kelder van iemand die daar woonde, en was volledig ingericht met keuken, badkamer, sallonnetje, en 4 slaapkamers.

De volgende morgen moesten we beslissen wat we gingen doen. Er waren enkele wandelingen, en na een tijdje vonden we een compromis (avontuurlijk genoeg voor mij, kort genoeg voor mama).
De eerste wandeling liep langs de fjord tot achter de eerste bocht, waar er een wijd zicht was over een nieuw streepje fjord. Zeer mooi!
Een leuke anekdote is dat we daar waren in de herfst. En naast prachtige herfstkleuren zorgt dat er ook voor dat de bomen hun haren verliezen. Tijdens de wandeling kreeg ik op een bepaald moment inneens het gevoel dat het hard aan het regenen was. Maar ik voelde niets. Na een tijdje realiseerde ik me dat er tijdens een windvlaag gewoon zoveel bladeren rond me vielen dat het geluid klonk als een zware regen.

Na een koffietje was het tijd voor de volgende wandeling; een pad naar een waterval waar je achter kon wandelen, en dat verder ging naar een vallei tussen twee bergruggen.



Helaas waren we vergeten eten te kopen die middag, en het winkeltje was al toe. Dan maar het (zeer dure) hotel ... Een heerlijke fles trappist (die mama had meegenomen) met wat nootjes en een kaartspel later was het terug bedtijd.

Ik had, tijdens het wandeling kiezen, een camping gebeld die boten zou moeten hebben. De volgende dag gingen we dan ook bootjevaren op de fjord. Niets spectaculairs, een klein dobberend plastiekje met een buitenboordmotor. Koud, maar zeer mooi. De tweede foto zou volgens mij niet misstaan in een brochure voor de streek.

Dan was het tijd om terug te keren ... We dachten via Trollstigen te gaan, een zeer bekende bergpas waar je, naar verluidt, een prachtig zicht hebt van op de weg. Maar eens aangekomen was het duidelijk dat we niet door gingen geraken. Het had de nacht ervoor zwaar gesneeuwd, en de weg was afgesloten voor verkeer. Dit betekende dat we helemaal moesten omrijden, wat een behoorlijk lange rit was. Maar dat vond ik niet erg, rijden is leuk (de auto had zelfs een mp3 cd speler, dus ik had wat cd'tjes gebrand for the occasion)!

Nu, waarom is dat de enige trip die ik gedaan heb in al die tijd? Ik weet niet of ik het jullie al gemeld had, maar de eerste maanden kwam er van mijn thesis niet veel in huis. Mijn 'begeleider' zei gewoon, 'lees maar wat papers'. Na aandringen en uiteindelijk gewoon te beginnen met mijn idee zonder enige feedback, kon ik eindelijk aan wat concrete dingen beginnen. En dat was nodig, als ik mijn experimenten wilde afronden voor ik hier vertrek had ik nog serieus wat in te halen. Ik zit dus de laatste tijd vooral achter mijn laptop, te programmeren en analyseren. Als jullie wat meer uitleg willen, laat gerust een reactie achter, dan zal ik dat eens posten.

Maar niet getreurd, morgen vertrek ik, samen met de lieftallige Bettina, op een nieuw avontuur. Op het programma staan twee fjorden, een gletsjer, een staafkerk en een tweede poging voor een 'prachtige panoramische weg'. Stay tuned!